In mijn vakgebied, het boekenvak, is het uit den boze om werken van vóór 1900 met handschoenen aan te raken. 'Hoe bedoel je, die gaan toch juist kapot als je ze met de blote hand aanraakt?' Wrong! Juist als je handschoenen aandoet is de kans op beschadigingen vele malen groter dan zonder handschoenen.

Op pijnlijke wijze ben ik er achter gekomen dat dat voor de roeiriemen precies andersom geldt. En dat de handschoentjes in dit geval niet het materiaal, maar de handen zélf beschermen. Oude roeirotten beweren dat de handschoenen juist contraproductief werken en je er doorhéén moet, die blarenpijn. Op een gegeven moment ga je namelijk vanzelf eelt kweken en dan is er geen vuiltje meer aan de lucht, zo redeneren ze. Maar ja, dat geldt natuurlijk niet voor mijn kwetsbare boekenhandjes. Die moeten beschermd worden als waren ze van voor 1900. Die wel. En gelukkig geldt dat niet alleen voor de vrouwenhanden van de club, want de handschoenentip heb ik van een mán, die ze ook draagt en niet eens uit het boekenvak afkomstig is. Die vond een blaar onder een bloedbaar gewoon niet zo fijn en ik gaf hem groot gelijk.

Nu moet ik zeggen dat ik in de C4 nog nooit last van een blaar heb gehad. Misschien omdat de last van het roeien daarin beter verdeeld wordt? Of is het omdat het altijd mooi weer was toen we nog met z'n vieren in de C4 mochten? Dát waren nog eens tijden! In de skiffs begint het roeien toch net wat meer op werken te lijken, vooral als er een striemende wind en ijzige koude is, en je dan ook nog met houten palen roeit.

Van tevoren had ik nooit gedacht dat ik handschoenen zou moeten kopen om fatsoenlijk te kunnen roeien, laat staan laarzen. Laarzen? Ja, om de boot op het vlot te tillen als dat weer eens onder water staat. En nee, natuurlijk had ik geen laarzen in de schuur staan. Stadsmeisje hè? Maar ik leer snel, ik heb nu ook laarzen in mijn schuur staan. What's next? Een strak pakje natuurlijk! Maar daarvoor zal ik er eerst nog een paar kilo's af moeten roeien. Mét handschoenen.

Monique Schoutsen